Pater Daniel (16-9-16): sluwe manieren westerse coalitie om de “rebellen” te helpen en Syrië uit te moorden is duivels

image
Monastery of Saint James in Syria, Qara, vrijdag 16 september 2016.

Goede Vrienden,
De sluwe manieren waarop de westerse coalitie telkens nieuwe uitvluchten vindt om de “rebellen”  te helpen en Syrië verder te verwoesten en uit te moorden is duivels. Ondanks onnoemelijk lijden houdt het volk, dank zij andere buitenlandse steun toch stand. Neen, de oorlog is helaas nog niet gedaan. De politiek van de VS en hun machtige aanhang is nog steeds gericht op het  naar willekeur overheersen en onderwerpen van elk land, tegen alle internationaal recht en tegen het charter van de  VN in. Zij dulden nog steeds geen onafhankelijk, harmonieus en welvarend Syrië dat over zijn eigen toekomst wil beslissen. De “misdaad” van Syrië is dat het onafhankelijk wil blijven en de  belangen van het eigen volk wil dienen en niet die van de  VS. En toch zal ook deze oorlog eens eindigen. Dat is onze hoop, ons gebed en onze inzet.
Je krijgt nog een uitgebreid bericht met flitsen uit het leven van de gemeenschap.
P. Daniel


Flitsen uit het leven van de  gemeenschap

We moeten ons aanpassen. Ons “groepje jongeren” is plots tot het getal zeven uitgegroeid. En dan zijn er nog  de jongeren die tijdelijk met ons meeleven en mee-werken. Onze Fransman-Egyptenaar is drie dagen mee gaan helpen in Aleppo-Oost. Ze hebben duizenden voedsel- en hulppakketten kunnen uitdelen, waarop de mensen met veel geduld gewacht hebben. Het viel hen op dat er in de dorpen zoveel verwoest is. Toch was er bij de mensen een grote dankbaar en bij de kinderen een aanstekelijke vreugde. En er is nog veel nood. Ook de Syrische soldaten moeten soms grote ontberingen doorstaan, terwijl de rebellen alles in overvloed krijgen. We willen nog zo veel mogelijk hulpgoederen (en geld)  verzamelen om zonder verwijl het nodige aan te schaffen en uit te delen. We hebben op hun terugkeer uit Aleppo gewacht om samen de zondags-eucharistie te vieren.

Iedere dag leren de 3 Nigerianen  Syrië beter kennen en wij  Nigeria. Zij tonen ons foto’s van een van de drie seminaries van Oost Nigeria, waar zij aanvankelijk dachten bij aan te  sluiten. Het is een diocesaan seminarie met een duizendtal seminaristen! Zij kunnen er dus wel drie missen. Het christelijk leven lijkt op dat van ons, midden vorige eeuw, met een overvloed aan priesters,  religieuzen, een intens christelijk en sacramenteel leven en een sterke kerkelijke hiërarchie. Wat het eten betreft trachten we ons een beetje naar hen te schikken.  Met wat aanpassing aan beide zijden zal dat wel lukken. Een van hen kan ook koken.  Zaterdag moest het klein terras op onze verdieping de helft groter gemaakt worden. Dat was een groot werk waarbij een massa beton moest gestort worden: met de hand mortel maken, in emmers de trappen op naar boven dragen, in kruiwagens door de gang naar de andere kant van het gebouw brengen. We hebben er een paar uren met  een tiental stevige kerels aan gewerkt. Als het terras af is, zal het een mooi zicht geven aan de oostkant van het gebouw op het dorp Qâra met zijn tiental moskeeën en twee kerken. Zondagvoormiddag was het een drukke bedoening. Onze verantwoordelijken van de Rode Halve Maan hadden enkele gezinnen uit het dorp laten komen die tot de armsten behoren. Het hele gezin werd van goede kleding voorzien, want dat hadden ze nu meest dringend  nodig. Het keuren en passen van de  kleding voor kinderen, mannen en vrouwen, het gebeurde allemaal op het grote voorplein. Bovendien, was er voor de kleine kinderen nog extra speelgoed, allemaal afkomstig uit de containers vanwege weldoeners.

Het zogenaamde offerfeest

Wereldwijd worden door moslims twee grote feesten gevierd: het Eid al Fitr om het einde van de vastenmaand, de ramadan te vieren en het Eid al Adra, het “offerfeest” om de gehoorzaamheid met het offer van Abraham te gedenken. Maandag begon het feest van Eid al Adra. Er komen vier dagen lang geen moslimarbeiders werken. Iedere dag krijgen we wel een of meerdere families op bezoek. Maanden geleden kwam een moslimjongere met zijn vriend een dag meeleven. Nu brengt hij heel zijn gezin mee: ouders en nog twee broers. Op de eerste dag van hun  feest willen ze een uitgebreid bezoek brengen aan het klooster. Het leek wel familie te zijn. Ondertussen hebben ze veel belangstelling voor de religieuze voorwerpen die we verkopen: icoontjes, Maria-beeldjes en zelfs kruisjes. Ze willen een en ander als aandenken aanschaffen. Het valt ook op dat de moslims vlugger geneigd zijn om een zegen te  vragen dan de christenen.

Feest

Het was een extra feestweek. Op woensdag vierden we het feest van  de Kruisverheffing, de verjaardag van de gemeenschap, gesticht in 2000. Het is het feest van het klooster en van de gemeenschap. Het begon  al de dag voordien. Inmiddels was immers de afdeling uit onze streek, die de bevolking in Aleppo ter hulp kwam, teruggekeerd. Een tiental soldaten zijn helaas hierbij gesneuveld. Voor hen hebben we een kleine  ceremonie gehouden en gebeden. Tevens hebben we hun inzet gevierd met een afvaardiging uit het dorp: de burgemeester en de trouwe helpers van de Rode Halve maan. Het is een vriendenclub die het met elkaar bijzonder goed kunnen stellen. We zouden hen de notabelen van het dorp kunnen noemen maar die benaming zullen ze zelf niet graag horen. Op de kleine  binnenkoer hielden we de feestmaaltijd  met rijst en kip. Er werd gezongen en gedanst. De Nigerianen kwamen met hun eigen  ritmische liederen.  Inmiddels waren ook moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel weer toegekomen. (De volgende dag vertrok moeder Agnes-Mariam weer naar Aleppo). Zo vierden we woensdagmiddag  plechtig de eucharistie,  nu eens helemaal opgeluisterd door de Nigerianen, die met hun drie een echt koor vormen. Na de mis hielden we een processie naar de nieuwbouw om deze als onze nieuwe verblijfplaats te zegenen, hoewel het op bepaalde plaatsen nog een bouwwerf is. Bovendien is het zowel boven als onder een opslagplaats van hulpgoederen. ‘s Avonds vierden we de byzantijnse dienst van de kruisverering en daarna gebruikten we het avondmaal buiten op het plein  bij het beeld van O.L. Vrouw, waarbij het vreugdevuur werd ontstoken. Volgens een oude traditie heeft de hl. Helena, de moeder van keizer Constantijn het kruis van Jezus teruggevonden. Daarbij werden op alle heuvels en bergen vreugdevuren ontstoken. Dit vuur is een herinnering aan dit gebeuren. Het Maria-beeld en heel het voorplein was met lampionnen versierd: papieren zakjes met zand en daar een brandende kaars in. Er werd gezongen en gedanst. De Nigerianen kunnen zonder moetie het ene lied na het andere brengen. Zij zingen en dansen als het ware het leven.

Naar de blote-voeten-school in  India

In India is er een Bear Foot College. Een verantwoordelijke van die school ontmoette moeder Agnes-Mariam en stelde  voor drie analfabete vrouwen te sturen. Zij geven namelijk onderricht aan  vrouwen uit heel de wereld, die niet kunnen lezen en schrijven. Daar worden ze opgeleid in het gebruik van zonnepanelen, voldoende voor de verlichting van een huis. Deze  vrouwen  leren hoe ze op die manier een heel dorp van licht kunnen voorzien, uiteraard op kleine schaal, bedoeld voor telkens een of twee lampen. En zo vertrokken drie vrouwen, vluchtelingen, uit Qâra. Met spanning hebben we hun wederwaardigheden trachten te volgen en we vernamen dat ze deze week in India zijn toegekomen. Hoop op  licht in de duisternis.

15 jaar na de aanslagen in New York

Sinds de aanslagen van 9/11 worden de VS en de wereld, gedomineerd door een aantal oppermachtige heersers achter de schermen. Door hun zogenaamde “oorlog tegen het terrorisme” hebben ze  wereldwijd de terreur ingevoerd, onwettige opsluiting, foltering en executie mogelijk gemaakt, het internationaal recht en het Charter van de VN buiten spel gezet, miljoenen mensen gedood, Afghanistan, Irak, Libië en Syrië geplunderd en verwoest. En hierdoor zijn de  VS zelf, die  sinds 11 september 2001 zo’n slordige 5.000 miljard dollar aan oorlogen besteed hebben, geen rechtsstaat meer.  (Meyssan Th., Du 10 septembre 2001 à aujourd’hui. 15 ans de crimes, Réseau voltaire, 12 september 2016).

Nieuwe atoombommen

De productie van nieuwe Amerikaanse atoombommen, de B 61-12 werd na vier jaar experimenteren goedgekeurd door het Nnsa (National Nuclear Security Administration) De productie van 400 à 500 van deze  nieuwe vernietigings-tuigen zal eind 2019 beginnen en ‘n  8 à 12 miljard dollar kosten. Ze zullen de oude atoombommen B61 vervangen, die nu opgeslagen liggen in Italië, Turkije, Duitsland, België en Nederland. Elk heeft een kracht die  viermaal groter is dan de bom op Hiroshima. Alles onder Amerikaans bevel. We zakken steeds dieper weg in de apocalyps. (http://ilmanifesto.info/la-bomba-e-autorizzata/).

Broos bestand

Voor de zoveelste keer hebben Moskou en Washington op 9 september gepoogd een overeenkomst te bereiken omtrent een staakt-het-vuren of een beëindigen van de  vijandelijkheden. Het is erg moeilijk omdat beide partijen tegenovergestelde belangen nastreven. Rusland wil met Syrië, Hezbollah, Iran, China een herstel van de soevereiniteit van land en volk bereiken. Washington met ongeveer de rest van de wereld wil juist de ontwrichting van het land om onder elkaar de macht en rijkdom te kunnen verdelen. Daarom werkt Washington met een dubbele agenda: naar buiten spreekt het over vrede, onder de tafel doet het alles opdat de rebellen het land nog zoveel mogelijk zouden ontwrichten. De sluwheid van het westen is hierbij onberekenbaar. Voor hen zijn vrede, soevereiniteit en integriteit van Syrië totaal onaanvaardbaar. Uiteraard handelen zowel Rusland als Washington uit eigenbelang maar wanneer de ene de integriteit van het land wil herstellen en bewaren en de andere het land wil vernietigen, dan is onze keuze vlug gemaakt.  Washington weigert ook de terreurgroep Ahrar-al-Cham op de terroristenlijst te zetten. Dinsdagnacht begon zogezegd het  staakt-het-vuren. Voor de terroristen was het een gelegenheid om dan precies om 1 u in Z-W Quneitra een fel offensief te beginnen met Israëlische luchtsteun. Terwijl het staakt-het-vuren goed werd gerespecteerd door Syrië, Rusland, Iran, Turkije en de internationale coalitie, werd het de eerste dag al 23 maal geschonden door de zogenaamde “gematigde rebellen” van Vrije Syrische Leger (dat, zoals iedereen ondertussen weet, helemaal niet vrij, geen leger en zeker niet Syrisch is!) Het werd ook tweemaal geschonden door Israël in het zuiden, waar het Syrische militaire installaties wilde vernietigen. En deze keer was het Syrische leger in staat om 2 Israëlische gevechtsvliegtuigen  uit de lucht te halen, wat Israël natuurlijk eerst ontkende en daarna toegaf dat zij in het Syrische luchtruim waren doorgedrongen. En de rebellen hadden al gezichtsverlies geleden.  Inmiddels beschikt de Syrische coalitie over nieuwe afweerraketten. Daarom hebben ze nu eveneens  Turkije gewaarschuwd dat ze ook hun vliegtuigen uit de lucht zullen halen indien ze zonder toestemming van Damascus illegaal het luchtruim schenden. Het staken van de vijandelijkheden wordt voorgesteld enerzijds om de humanitaire hulp overal toe te laten, anderzijds om de heropbouw van het land mogelijk te maken. Volgens de Russische Lt. Gen. Vladimir Savchenko staan vijf landen en vijf internationale organisaties hiervoor al klaar, zonder dat hij concrete namen noemde. Ook de humanitaire hulp is een dubbelzinnige aangelegenheid. In rebellengebied is er geen enkele controle op de verdeling van de hulp. Daar worden de  goederen, door de rebellen aangeslagen en onder elkaar verdeeld of tegen woekerprijzen aan de  bevolking verkocht, “zoals we al in heel Syrië hebben kunnen vaststellen” aldus politiek analist Henningsen. En het protest van de Syrische regering wordt dan uitgelegd als een bewijs dat de Syrische regering  het  volk uithongert. Terwijl er een staakt-het-vuren geldt voor heel het land wordt een hulpkonvooi voor Oost-Aleppo door terroristen tegengehouden. Als toppunt van huichelarij richt Ban Ki Moon een oproep tot Rusland en Syrië om hun invloed aan te wenden opdat het konvooi kan doorrijden, terwijl de terroristen niet door Rusland of Syrië gesteund worden maar wel door de anderen! En op 11 september werd het zogenaamde Hoger Comité van Onderhandelingen (dat een 30 tal terroristische groepen vertegenwoordigt om Syrië op de knieën te krijgen) plechtig in Engeland ontvangen en riep de secretaris van het ministerie van buitenlandse zaken, Boris Johnson, Rusland op om de Syrische president niet meer te steunen. Het zal ook deze keer dus een ingewikkeld, dubbelzinnig en broos bestand zijn. We maken ons geen illusies. Amerika en het westen zullen niets ontziend  brut geweld blijven inzetten om  de ellende van het volk te laten voortduren en de  rebellen in de watten te leggen. Wij hopen en bidden dat de coalitie rond Syrië zal blijven stand houden. Ook deze oorlog zal eens eindigen.

Pater Daniel


Namens pater Guy Borreman sj
Zr Lucienne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: