‘Waar is God in Syrië?’ & ‘Onwetende, onnozele of criminele Europese leiders’

Syrië, 10 juni 2016.

Door Pater Daniël

Al eeuwen leven de verschillende etnische en geloofsgroepen in Syrië in harmonie samen.   De hele Atlantische pers heeft het al  vijf jaar   over een  burgeroorlog. Alle pogingen om een burgeroorlog uit te lokken zijn  mislukt en zullen blijven mislukken. Ondanks de tragische ontwrichting van het land is er  een grote welwillendheid en gemoedelijkheid in het dagelijkse leven.

Omdat ik een tand had stukgebeten moest ik naar de tandarts en wel op zondagmorgen om 10.00 u (dat is hier zoveel als onze maandagmorgen). Met drie komen we in de wachtzaal die vol zit met vrouwen en kinderen. Van de vijftien moeders komen er direct drie heel vriendelijk naar ons toe.  De eerste herken ik als de oudere vrouw die met ons in de schuilkelder de dramatische momenten van de aanval op ons dorp en ons klooster heeft overleefd (november 2013). Soldaten troffen deze vrouw  aan op straat,  hebben haar  opgepakt en voor haar veiligheid naar ons gebracht. De andere twee vrouwen waren uit Qousseir. Toen hun huis kapot geschoten was, hebben ze in onze nieuwbouw het enige grote  appartement dat ongeveer klaar was, gekregen. Daar woonde die familie met drie gezinnen samen. Deze vrouwen moesten nog eens vertellen hoe  dankbaar ze waren dat ze onderdak kregen toen ze zelf geen dak meer boven hun hoofd hadden.  De tandarts zelf is een moslimvrouw. Haar man is veearts en een van onze ijverige vrijwilligers in de ploeg van de hulpverlening. Haar kabinet is kleiner en minder luxueus dan we gewoon zijn in België, maar ze heeft alles wat nodig is. Er staat een heel klein bureau met voor en achter een  stoel. Op het bureau liggen een gsm, een spiegeltje, plastiekzakjes  vol met gebitten,  twee grote agenda’s en daaronder een computer. Er staat ook ergens een vast telefoontoestel. Op de stoel achter het bureau zit altijd wel iemand, want de  mensen komen meestal ook met meerderen tegelijk binnen. Zowel de voordeur als de deur van haar kabinet staan altijd open. Mensen steken eerst even hun kop binnen om te zeggen dat ze er zijn,   terwijl zij met iemand bezig  is. Ondertussen praat zij met iedereen, loopt van links naar rechts zonder één seconde te verliezen en is altijd even goed gezind.

Deze week begon  de ramadan, de jaarlijkse vasten voor de moslims.  ‘s Avonds zijn we het enige moslimgezin dat nu nog  in onze  nieuwbouw woont, gaan feliciteren.  Hun drie kinderen en de moeder komen ons dikwijls  meehelpen bij een of ander werk en de man draagt nu  voltijds mee zorg voor het grote terrein. Wanneer er bij ons een feestelijkheid is komen zij hun meeleven betonen en nu  wilden we hen,  even maar, feliciteren. We  moesten   koffie drinken en dadels eten. De man vertelde dat hij om 2 uur ’s nachts zoveel mogelijk water drinkt want vanaf drie uur tot ’s avonds acht uur neemt hij niets. Toch werkt hij min of meer gewoon zoals altijd. Hij vertelt dat het niet alleen gaat om het niet eten of drinken maar ook om een houding van nederigheid en afhankelijkheid tegenover God. Verder, zo legt hij uit, is het ook belangrijk de woorden, gedachten en daden die anderen kunnen schaden of kwetsen te vermijden.

Uiteindelijk werd er deze week nog eens een container bij ons geleverd. Alle containers komen toe in Tartous. Twee zusters zijn daar een paar weken het gezin, dat verantwoordelijk is, gaan helpen en ze hebben meteen de zaken geselecteerd die daar al jaren staan en die eigenlijk voor het klooster bedoeld zijn. Hiermee werd een container gevuld en deze kwam nu toe. Van heinde en ver stromen  vrijwilligers toe om te helpen. Rolstoelen in alle maten en vormen, looprekken, krukken en allerlei  materiaal voor gehandicapten, meubeltjes, tafels en stoelen, dekens en beddengoed, klederen, speelgoed voor kinderen, keukengerief… In de brandende zon wordt alles naar een geëigende plaats gesleurd. Wanneer frisdrank en een versnapering worden uitgedeeld is er maar een enkeling die heel vriendelijk weigert. Zo zie je wie moslim en wie christen is.

Donderdags komen de gehandicapten van het dorp zich bij ons amuseren. Om te vermijden dat de ramadan hen dan doet rammelen van de honger en dorst, terwijl ze met ons meeleven of meewerken,  bleven ze deze donderdag stilletjes thuis of in het centrum en kwamen ze pas tegen half zes ’s avonds. Ze waren met 15 en acht begeleiders en begeleidsters.  We  konden hen allerlei muziekinstrumenten geven: verschillende soorten xylofoons, blokfluiten, rammelaars,  een trom… Zo ontstond er spontaan op het voorplein een feestje met  muziek, zang en dans.  Sommige kinderen zijn eerder stil, maar anderen zijn heel drukke baasjes. Tegen half acht ’s avonds gingen ze eten en wij aten met hen. Ze wilden ook dat ik vooraf de maaltijd zou zegenen. Er groeit  een sterke vriendschapsband tussen deze gehandicapte kinderen en de gemeenschap, tot beider welzijn.

Waar is God in deze oorlog?

Doorheen alle welwillendheid en harmonie worden we soms geconfronteerd met een indringende  vraag. Een moslim vroeg ons: “Waar is God in deze oorlog? Terroristen worden gesteund en bewapend, zij krijgen eten en geld in overvloed, terwijl wij worden uitgemoord, onze huizen verwoest, onze levensmogelijkheden afgesneden. Wij kunnen slechts met moeite overleven  en worden door de internationale gemeenschap daarvoor nog gestraft”.

Dit is al een vraag die de gelovige in het Oude Testament zich stelde:  waarom gaat het de slechten goed en de goeden slecht? (Toegegeven, dat is alleen maar een probleem als we ons bij de goei rekenen!)

In iedere donkere nacht is er altijd ergens een blinkende ster. Welnu, in deze oorlog  is God aanwezig in al die ontmoetingen die we hoger hebben vermeld. God leeft in de mensen van goede wil. Terwijl er zoveel ellende is, zien we toch overal zoveel goedheid onder de mensen. En vooral, in deze oorlog staat God  aan de kant van de onschuldige slachtoffers. Hij lijdt met hen mee. Toch is Hij ook  in het hele gebeuren van deze oorlog, hoe dan ook aanwezig, zoals Hij aanwezig was bij het ontstaan van het christendom.  De Romeinse keizer Augustus  bepaalde toen als  oppermachtige heerser het leven van nagenoeg alle wereldbewoners. Hij  was er zich totaal niet van bewust dat God  met de geboorte van Jezus Christus een geheel eigen en blijvende geschiedenis schreef, waarin Augustus’ grootheidswaan nauwelijks een voetnoot waard was. Toen de hele serie van .keizers afgewerkt was en het Romeinse Rijk instortte, bleven Kruis en Kerk overeind. Immers, sommige mensen staarden zich niet blind op de keizerlijke machtsontplooiing en haar gruwelen.  Ze noemden zich christenen en navolgers van Jezus, de mens geworden Zoon van God, de Messias van Israël en de  Redder van de wereld. Voor hen was gans de heerschappij van keizer Augustus slechts als een storm die de dorre takken van de bomen schudt. De keizers konden met zijn almacht het leven van de christenen niet veranderen, zelfs niet door hen te doden,  maar de christenen veranderden uiteindelijk wel de heidense wetten van de keizer. Zo is ook God in deze Syrische tragedie aanwezig en nodigt ons uit in te treden in de echte en blijvende geschiedenis. En dat vraagt ook van ons een voortdurende radicale bekering. Ook de christenen moeten hier nog voortdurend werken aan hun eenheid en een meer authentieke beleving van het christelijk geloof.

Onwetende, onnozele of criminele Europese leiders

Oorlog spelen tegen Rusland, is al jaren de hoofdbezigheid  van de VS en de  NAVO. Op 7 juni 2016 is er weer een monsteroefening begonnen onder de naam “Anakonda”. Anaconda is een reuzenslang uit het Amazonegebied die tot 9 m lang kan worden en zich rond haar prooi wentelt om deze zo te verstikken. Deze naam openbaart precies, gewild of ongewild,  de bedoelingen van de NAVO. Ditmaal is Polen het strijdtoneel, met  25.000 manschappen uit 19 NAVO landen (VS, Duitsland, Engeland, Turkije…) en 6 “partnerlanden” (Georgië, Oekraïne, Kosovo…). Uiterlijk staat alles onder  leiding van Polen (daarom werd de c in k veranderd: anakonda) en is het doel: “beletten dat Rusland zich meester maakt van Polen, zoals het gedaan heeft in Oekraïne” (!). Hiermee willen ze de onwetende Europese burger wijsmaken dat Rusland zich nu aan het voorbereiden is om Polen weer binnen te vallen, alsof het niets anders te doen heeft.  In werkelijkheid hebben de  VS alle touwtjes in handen met het doel de strategische Amerikaanse belangen in Europa en Eurazië te bevorderen.  De oorlogspropaganda tegen Rusland heeft nu een hoogtepunt bereikt en wordt gesteund door de grote “Europese democratieën” (waaronder nu dus Turkije dat noch religieus, noch geografisch, noch cultureel tot Europa behoort. Inmiddels is de Hagia Sofia gedurende de ramadan al tot moskee omgevormd, zoals we vorige week al konden vermoeden. De fanatiekste Turken zijn uitzinnig van vreugde!) .  Als de VS er in lukken een oorlog uit te lokken tegen Rusland, zal het een kernoorlog worden, waarvan de eerste en grootste slachtoffers  de Europese volkeren zelf zullen zijn, dank zij hun eigen onwetende, onnozele, of criminele leiders.

Onze vrt-berichtgeving ligt helemaal in de “politiek correcte lijn” en spreekt, zoals het hoort,  van “Russische agressie”, “Russische inmenging in de burgeroorlog in Oekraïne en bezetting van het Krimschiereiland”. Enige  kritische vraag  over de brutale staatsgreep van de VS samen met de NAVO in  Oekraïne ontbreekt. Overigens, wat hebben de  VS te maken met een land aan de andere kant van de wereldbol dat al meer dan een millennium tot het hart van Rusland behoort? Dat prins Vladimir van Kiev in 988 in de Krim werd gedoopt, waaraan het orthodoxe Rusland zijn oorsprong te danken heeft,  werd zelfs in het Sovjet Rusland niet vergeten. Overigens hoort Rusland  religieus, cultureel en geografisch wel bij Europa. De Italiaans professor Francesco Alberone schrijft in Il Giornale (9.6.2016) dat het hoog tijd wordt om aan de druk vanwege Brussel en Duitsland te weerstaan en nieuwe  relaties met Rusland aan te knopen.  Hiermee wordt  recht gedaan aan het plan van Charles De  Gaule, dat het historische Europa verenigt van de  Atlantische oceaan tot de Oeral, met een eigen leger en een eigen geopolitiek. Een klein lichtpuntje: er is al één Duitse politicus, Andreas Maurer, die, na contact met de bewoners, openlijk erkend heeft dat de Krim wel degelijk tot Rusland behoort.

De zoveelste nieuwe oorlog tegen Syrië

Er is nog meer. Rusland heeft herhaaldelijk aan de VS gevraagd om samen  het “staakt-het-vuren” te garanderen en door gecoördineerde acties de islamitische staat en Al-Qaïda uit te schakelen. Dit werd immers unaniem als de uiteindelijke bedoeling  vooropgesteld.  De VS weigeren nu openlijk hieraan mee te werken. In hun grenzeloze arrogantie gaan ze  nog verder. De VS hebben aan Rusland gevraagd de Al-Qaïda groepen niet te bombarderen, die nochtans volgens twee resoluties van de veiligheidsraad van de UNO moeten uitgeroeid worden. Kun je nog volgen?  Syrië heeft dag na dag informatie verschaft over de illegale stroom van geld en wapens naar de terroristen en over de terroristische aanslagen, gesteund door het buitenland.  Noch de internationale gemeenschap, noch de UNO hebben daar ooit enige officiële reactie op gegeven. Zo kunnen ze Syrië handig blijven beschuldigen van de moorden en verwoestingen die ze zelf organiseren. Rusland heeft vijf rapporten bezorgd over de illegale activiteiten (de oliehandel,  het rekruteren van terroristen op internationaal vlak,  de handel in gestolen archeologische schatten, de leveringen van wapens en munitie en de fabricatie van  springstoffen).  Ook de resultaten van deze  rapporten worden nergens vermeld in de officiële verslagen, die wel Rusland blijven oproepen om zijn militaire activiteiten te staken. Nochtans is Rusland (samen met Hezbollah en Iran) het enige land dat handelt in overeenstemming met het internationaal recht en het terrorisme in Syrië daadwerkelijk bestrijdt in samenwerking met het land zelf. En op 3 juni bezorgde Rusland een video met honderden vrachtwagens vol met terroristen, wapens en munitie, die de grens van Turkije naar Syrië oversteken.

Het is duidelijk dat Rusland nu alle politieke middelen om tot vrede te komen uitgeput heeft: noch de VS van Obama, noch de EU willen dat er vrede komt in Syrië. Ze willen onder geen beding hun vijandelijkheden tegen Syrië stopzetten. Voor hen moet Syrië helemaal kapot en ondertussen laten ze voor het wereldtoneel hun krokodillentranen rollen over de toestand in Syrië waarvan ze alle schuld blijven geven aan… Syrië en Rusland.

Op 22 oktober 2015 heeft Vl. Poetin in Valdai in een historische toespraak aangekondigd op de vraag van de Syrische regering te zullen ingaan om samen tegen het terrorisme te strijden. Hij zei wat hij wat hij wilde doen en hij deed wat hij gezegd had, onmiddellijk en efficiënt. Toen heeft hij echter ook nog een eigen ervaring meegedeeld: als een oorlog, die ge niet wilt, toch wordt opgedrongen, moet ge zelf eerst toeslaan. Staan we voor een nieuwe lange oorlog of komen de westerse volkeren zelf tot opstand tegen de waanzin van hun leiders? En zullen de presidentsverkiezingen in Amerika de tragedie in Syrië nog verergeren of verminderen? Of is het de bedoeling van de wereldheersers om de ellende in Syrië zo lang mogelijk te laten aanslepen  totdat het land vanzelf instort en ze op die manier hun doel toch nog bereiken?

per email ontvangen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: