Pater Daniel: Het kostbaarste in het leven is gratis

Goede Vrienden,

Je krijgt deze keer drie berichten achter elkaar. Vooreerst hebben we van dichtbij mogen meemaken hoe kostbare relikwieën in Qaryatain, na de barbaarsheid van terroristen toch gered konden worden. Een boeiend verhaal.
Op geopolitiek gebied blijven we de leugens, het bedrog en het diaboliseren van Syrië en Rusland aanklagen.

Een Waalse mevrouw heeft twee paragrafen van mijn vorig bericht in keurig Frans vertaald, waarvoor ik haar hartelijk dank. Deze tekst stuur ik als tweede bijlage voor hen die het onder Franstalige vrienden willen verspreiden.

Ondertussen schijnt onze open brief aan de minister van buitenlandse zaken in Wallonië en Frankrijk meer verspreid te zijn dan in Vlaanderen. Hoe dan ook, een algehele overwinning op het wereldterrorisme in Syrië is in zicht, – tot spijt van wie het benijdt -, al kan het nog een hele tijd duren en vele offers vragen.

In een derde afzonderlijk bericht stuur ik informatie door over een grote Syrië conferentie op zondag 17 april om 13.00 u in het Conferentiecentrum, Elzenveld, Lange Gasthuisstraat 45, Antwerpen. Samen met anderen hoop ik daar te spreken en zelfs Moeder Agnes-Mariam zal er zijn om te getuigen, als ’t God belieft…

Van harte
P. Daniel.

 Vrijdag 8 april 2016

Een geïmproviseerd kampvuur

Op een namiddag opperden de fraters het verlangen  om eens een kampvuur op het terrein te houden en ’s avonds na       de vespers zochten we een plekje uit. Het hout bleek erg nat te zijn zodat we  helemaal door rook doordrongen waren  vooraleer er echt vuur  kwam. Onze Fransman, die nogal een natuurmens is, had uit de tuin wat sla verzameld en maakte er met olie iets eetbaars van,  alles opgediend in een propere emmer. Enkele flessen water,  een pikzwart moortje en thee, aardappelen,  ajuinen,  eieren,   broden, een  doosje smeerkaas en een aantal plastieken bekertjes. Ziedaar het materiaal voor ons avondmaal van zes man. Eerst werd in het moortje thee gezet en ieder  kreeg al vlug een kokend heet bekertje. Dan werd het  moortje met water gevuld en daarin werden de eieren gekookt.  De rest werd in het vuur zelf gegooid: aardappelen, ajuinen en zelfs brood vloog even in het vuur.  Grote platte broden werden belegd met sla, gepelde ajuinen en aardappelen, uit het vuur gevist. Het smaakte heerlijk. Ondertussen   had het vuur evenwel nog volk aangelokt. Plots was onze groep tot een vijftiental uitgegroeid. We wilden graag meedelen maar onze vrienden wilden alleen maar even komen mee genieten van het vuur, van het gezelschap en vooral  foto’s maken.

Zo hebben we het voor de oorlog even kunnen doen. Daarbij hoorde nog een voettocht door de woestijn met overnachting onder de blote hemel, alsook een avond en dag of twee dagen volledige afzondering en stilte. Voeg daarbij enkele historische uitstappen, zoals naar Ma’aloula, waar  de taal van Jezus, het Aramees nog gesproken wordt  en tussendoor  kunnen jongeren flink mee werken op het terrein. Dit alles in het kader van een authentieke retraite, d.w.z. jongeren leren intreden in zichzelf om daar God en Christus te ontdekken alsook zijn/haar eigen diepste roeping. We  zouden dit maar wat graag opnieuw doen, liefst deze zomer  al. Vorige donderdag kregen we bezoek   van een priester met enkele jongeren die een camp willen organiseren voor jongeren bij hen en bij ons. Er is dus hoop. Ondertussen zingen nu reeds het oude Vlaamse kampvuurlied: “Vrienden, komt  zit neder  in  de ronde…

Het kostbaarste in het leven is gratis

Er zijn vele gehandicapten in Syrië, mede als gevolg van de oorlog. In Dier Atieh is voor een 150-tal van hen  een prachtig centrum gebouwd, mooier dan het presidentieel paleis (we bedoelen niet dat van de Turkse maar dat van de Syrische president!). Voor  iedere twee gehandicapten is er een betaald  personeelslid. In Qâra moet nog  een opvang uitgebouwd worden. Dinsdag trekken de jonge Bretoen (die naast osteopaat en boer,  ook kinesitherapeut is) , fr. Jean en ik naar het centrum in  Qâra. Het is een onvoltooid  groot vierkant gebouw van twee verdiepingen, ter beschikking gesteld door ons klooster (door moeder Agnes-Mariam, dus mede dank zij jullie milde steun!). Rondom het gebouw is er ruimschoots grond voor een flinke tuin die al bewerkt wordt. In een van de zalen staan een achttal naaimachines,  voorzien als naai-atelier, los van het centrum.  Twee andere ruimtes zijn nu al ingenomen door gehandicapten, die van 9.00 u tot de middag naar hier komen. Als we toekomen zijn er acht gehandicapten samen bewegingsoefeningen aan het doen onder leiding van vijf vrijwilligers, die allen een universitaire opleiding volgen of een diploma hebben (journalistiek, psychologie,  sport, ingenieur, handel). Ze worden niet bezoldigd. Zij vragen of we met hen eens willen bekijken hoe dit centrum op goede wijze kan uitgebouwd worden.  We doorlopen het gelijkvloers en bewonderen buiten  de aanplantingen die al gebeurd zijn. Binnen beginnen de gehandicapten aan een tafel afzonderlijk te knutselen. De meesten hebben een houten kader met nagels. Met wol-draad maken ze een kleurrijk doek. Wij gaan met de  verantwoordelijke even samen zitten. Al vlug wordt een lijst gemaakt van eenvoudig materiaal dat hier goed van pas zou komen: schrijfboeken en schrijfmateriaal, tekenmateriaal, eenvoudige muziekinstrumenten, ballonnen, tapijten, aangepast materiaal om te sporten. In de tuin kunnen kruiden gekweekt  worden en kan een kippenhok gemaakt worden. Er is ook nog een budget nodig voor het afwerken van het huis, schilderen en enige  versieringen aanbrengen. Verder wordt voorgesteld met de groep één dag per week naar het klooster te komen om  te helpen bij een of ander werk (zoals kaarsen, zeep e.d.m. maken, het inpakken van kruiden)  of samen te ontspannen (muziek maken, zingen…). Sommige gehandicapten hebben al een opleiding gehad om in het tapijtenfabriek te werken. Probleem is dat er nog geen vooruitzicht is om in Syrië handgemaakte tapijten te kunnen verkopen. Dit kan, lijkt ons, wel opgelost te worden door een verkoop te organiseren in België en elders. De jonge verantwoordelijke (moslimvrouw) laat op haar gsm een foto zien van het kruis van de  gemeenschap (kruis en vier  bollen die de vier windstreken verbeelden) en de tekst: “Ibnoel insaan” = de Mensenzoon. Zo heet het centrum en dat hebben de gehandicapten uitgewerkt. Ze wil echter aan het centrum (nog) geen grote affiche want ze vreest dat daarmee  alle gehandicapten van de hele buurt komen en dat kunnen ze nog niet aan. Zij werkt hier nu ongeveer een jaar samen met een jonge ploeg  enthousiaste vrijwilligers. Het is duidelijk dat er binnen afzienbare tijd  voor een salaris moet gezorgd worden. Ondertussen zien we dat oprechte toewijding en liefde hier wonderen doen.  De allerkostbaarste gaven in het leven zijn gratis.

Wanneer de gehandicapten ’s middags opgehaald worden nodigt de verantwoordelijke ons uit om bij haar even langs te komen. De taxichauffeur, een van onze vrijwilligers met een oud rammel-minibusje heeft daar  helemaal niets op tegen. Zo komen we in een groot huis terecht, waar vier generaties samenleven. Grootvader (90 j) heeft zijn been gebroken en ligt op een bed tegen de  muur. De grootouders hebben tien kinderen die hier en in de buurt wonen. Als we het goed begrijpen is zowat de hele straat door hen ingenomen. Buiten het bed van grootvader is er een grote zetel, die aan ons wordt aangeboden  en voor de rest zijn  er kussens op de grond en een tapijt. Iedereen loopt trouwens  op blote voeten rond. Het blijkt een vrolijke en vrome moslimfamilie te zijn. Tegen de muur hangen vrome spreuken ter ere van Allah. Grootvader heeft naast het huis een geitenstal en in de bergen een grote boomgaard van abrikozen en appelen. Onmiddellijk wordt thee geschonken en grootmoeder begint appels en wortelen te schillen en in schijfjes te snijden. Hier wordt gezond gegeten. Ondertussen vraagt grootvader met veel humor  zijn  een been eens  te bekijken. Het schijnt er goed uit te zien  en onze Bretoen moedigt hem aan om dagelijks kleine stukjes te wandelen. Verder komt een nicht met een boreling van 40 dagen oud omdat zijn rechter beentje verlamd schijnt. Het kind heeft al operaties ondergaan maar met geduld schijnt ook dit beentje terug tot leven te kunnen gebracht worden. De moeder biedt ook graag haar kind aan opdat ik het zou zegenen en ervoor bidden. Grootvader zegt  dat de oorlog over twee jaar voorbij zal zijn en hij nodigt ons nu al uit om met hem naar zijn boomgaard in de bergen te gaan. En zo nemen wij afscheid in de hartelijkste sfeer.

Een volk van martelaren.

‘s Middags aan tafel wacht ons nog een verrassing. Na de historische overwinning van het Syrische leger op Daesh in Palmyra is ook Qaryatain door het leger bevrijd. We vernemen evenwel dat de terroristen nog de kans gezien hebben om de sarcofaag van de heilige martelaar Elian op te blazen in het oude klooster van  de heilige Elian (Syriac katholiek, nabij Qaryatain, N.0. van Homs). Op 20 augustus 2015 hadden ze dit  meer dan 15 eeuwen oude klooster al verwoest en pater Jacques Mourad, de overste was ontvoerd. Hij is gelukkig later kunnen ontsnappen. Mar Elian  was de zoon van Khastares, de rechterhand van de  gouverneur van Homs. Terwijl zijn  familie heidenen waren en felle vereerders van de afgoden  volgens de Romeinse gebruiken, was hij een vurige christen die iedere gelegenheid te baat nam om in familie en stad het christelijk geloof te verkondigen. Dit wekte de woede op van zijn omgeving. Het is de tijd van de christenvervolging onder keizer Numerius (+ 284), die opgevolgd wordt door Diocletianus. Elian werd herhaaldelijk gevangen genomen en gemarteld, waardoor zijn vader hoopte dat hij terug zou keren naar de heidense afgoden maar Elian werd een steeds vuriger christen. Men sloeg nagels in zijn lichaam en een in zijn hoofd. In 285 stierf hij de marteldood. Later werd een grote kerk ter zijner ere gebouwd. Deze heilige is nagenoeg onbekend in het westen. Bij het nieuws van de vernieling van zijn graftombe zijn  twee van onze vrijwilligers onmiddellijk vertrokken om met de hulp van  het leger een volledige teloorgang te verhinderen.  Zij hebben de resten van zijn  gebeente verzameld in een eenvoudige houten kist, bedekt met het prachtige geborduurde “epithaphios” van Goede Vrijdag en naar ons klooster gebracht, in afwachting van beslissing  van de bisschop. We hebben in de namiddag deze relikwieën in processie ontvangen. Toevallig waren er nog enkele medewerkers van de Rode Halve Maan hier die graag mee opstapten met kruis en kandelaars. Daarna hebben we plechtig de eucharistie gevierd en een permanente aanwezigheid in gebed verzekerd tot morgen vroeg. Om middernacht hebben we de inhoud vastgesteld, er was een schedel met het litteken van een nagel. We hebben foto’s genomen en de kist dichtgetimmerd.

Donderdag is het ’s morgens al erg druk. Er wordt opgeruimd en gepoetst. In de voormiddag komen  onze Grieks katholieke bisschop Jean Abdo en de Syrisch katholieke bisschop Baraca toe, met enkele priesters en zusters. Ook moeder Agnes-Mariam en  zr. Carmel arriveren. Tegelijk blijven mensen toekomen. In de hal wordt thee met een versnapering aangeboden. Enkele vrouwen gaan meteen al naar de kerk en beginnen voor de kist van de heilige Elian te bidden en te zingen. Uiteindelijk gaan allen naar de kerk voor een  dienst en de  verering van mar Elian. Ons kerkje loopt overvol.  De bisschoppen danken het klooster  voor de redding van deze  kostbare relikwie. Daarna wordt nog een processie gehouden met de relikwie en uiteindelijk in de koffer van de auto van de Syrisch katholieke bisschop neergelegd. De relikwie krijgt een plaats in de kerk van de heilige Elian in Homs. Tussen de aanwezigen is er een erg bedroefde moeder. Haar zoon werd maanden geleden al ontvoerd. Haar tweede zoon, ook  soldaat in Aleppo, kreeg vrijaf om Pasen te komen vieren. Hij heeft samen met ons de Goede Vrijdag-dienst in Qâra gevierd. Na het Paasfeest is hij teruggekeerd en werd eveneens ontvoerd. Heilige Elian en alle martelaren van Syrië vroeger en nu, bid voor ons opdat we met dezelfde durf Jezus Christus zouden verkondigen als het enige heil voor alle mensen,  breng de ontvoerden weer thuis en troost de moeders.

Aan het avondmaal krijgen we een bijzonder spannend verhaal te horen, waarvan we hopen dat het ooit te boek gesteld wordt. Het is een aaneenschakeling van wondere gebeurtenissen: hoe moeder Agnes-Mariam vernam dat de tombe van mar Elian vernietigd was, hoe onze mensen daar geraakten op een ogenblik dat er geen enkele burger in de buurt mag komen, omdat er altijd terroristen als scherpschutters achter blijven om nog zoveel mogelijk dood en vernieling te zaaien vooraleer ze zelf ontdekt worden. Bovendien is heel het terrein, zoals in Palmyra, bezaaid met mijnen en springstof, dat de terroristen zo gesofistikeerd geplaatst hebben dat alles ontploft bij de minste werking van een gewone gsm. De Russen zijn ook hier meesters in het ontmijnen. Verder moest  men tussen de ruines nog naar die tombe zoeken. Een delikate en gevaarlijke  onderneming die dank zij de goede verstandhouding en de welwillende medewerking van het Syrische leger, de Hezbollah en hoge Russische militairen  tot een goed einde gebracht werd.

Leugen, bedrog en manipulatie

De VS verkondigen luid en  fier dat ze Abu Firas al-Souri, de leider van Jabhat al-Nusra gedood hebben  in Idlib. En zo zijn miljoenen mensen weer   op de hoogte van de geweldige inzet van de V.S. Op dinsdag 5 april laat de Syrische minister van buitenlandse zaken,  Faysal Miqdad  evenwel weten dat niet de VS maar de Syrische luchtmacht deze leider samen met 25 medestrijders gedood heeft in het dorp Kafr Jalis. Wie zou daar nog naar luisteren?  Immers, in de hele Atlantische pers wordt voortdurend herhaald dat Syrië en Rusland de oorzaak zijn van alle ellende. De leugens over de dood van de Russische dissident Alexander Litvinenko (wiens vader en broer bij herhaling getuigd hebben dat de Russische autoriteiten daar  voor niets tussen zitten!), over het neerhalen van  het lijnvliegtuig van Maleizië MH 17, ‘door de Russen’, over de “invasie van Oekraïne” enz. … worden als de waarheid verkondig. Voor Syrië en zijn  president zijn  er de leugens over de bloedige repressie die het land in een burgeroorlog stortte en 300.000 doden maakte, over  de gifgasaanval in Ghouta, over een president die zijn volk bombardeert en uithongert, en die tot aan zijn  enkels in het  bloed staat. De inhoud van heel de Atlantische pers kan herleid worden tot: leugen, bedrog, manipulatie, Syriafobie en Russofobie. Het wordt tijd dat er een aanklacht ingediend wordt bij het internationaal strafhof tegen de westerse journalisten,  politici en hun handlangers op grond van misdaden tegen de menselijkheid en volkerenmoord. Er moet een grondig onderzoek komen naar de verantwoordelijken van de monsterleugens, hun werkwijze en de  tragische gevolgen ervan. Het zijn deze leugens die criminelen aanmoedigen om land en volk te blijven uitmoorden voor de politieke en economische doeleinden van gewetenloze wereldheersers.

Grote Syrië-conferentie

Grote Syrië-conferentie op zondag 17  2016 om 13.00 u in het Elzenveld Conferentiecentrum, Antwerpen, Lange Gasthuisstraat 45, waar moeder Agnes-Mariam en ik zullen spreken, samen met P. Paulus Sarti van de Chaldeeuwse Liga, Marwa Osman, een Libanese politieke analyste, Rima Darious  van de Syrische jongerenraad, Yvette Shamier en Malik Samoel van het vertegenwoordigingsorgaan van de Syriërs in Nederland (CSN)… In een afzonderlijke mail stuur ik gewoon hun aankondiging door omdat ik de tekst  met foto’s niet gecopiëerd krijg (Lach niet, velen van mijn leeftijdgenoten zijn  slimmer dan ik, en  gebruiken dus helemaal geen internet of email!) Volgende keer hoop ik meer uitleg te kunnen geven.

Pater Daniël

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne


 

One Comment to “Pater Daniel: Het kostbaarste in het leven is gratis”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: