Pater Daniël in Syrië: Wat er echt in Syrië gebeurt? De bazen van de NAVO. Overweging over geweld.

Goede Vrienden,

De oorlog gaat hier [in Syrië, red.] nog een tijd voort. De kampioenen van de democratie willen “een politieke oplossing”, d.w.z. de rebellen blijven helpen totdat de weerstand in het land helemaal gebroken is en zij met hun marionetten de buit onder elkaar kunnen verdelen. Als dat niet lukt, en het lukt niet, gaan ze Libanon verder ontwrichten.

Anderen willen “een politieke oplossing” in tegenovergestelde zin, waarbij alle rebellen uit Syrië moeten verdwijnen. Deze laatsten houden niet op te stellen dat iedere militaire inmenging in Syrië, buiten de wettige regering om, onwettig en onaanvaardbaar is. Dat geldt voor het Franse vliegdekschip Charles de Gaule, alsook voor alle Amerikaanse, Turkse en andere “hulp”. Eindelijk heeft de secretaris-generaal van de UNO openlijk de politiek van Washington afgekeurd en die van Moskou goedgekeurd, zij het met diplomatieke bewoordingen. Op de vredesconferentie (morgen) in Wenen zal niet meer geleuterd worden over de plaats van de Syrische president. Ondertussen gaat de opruiming van     alle haarden  van rebellen met onverminderd succes verder. Gevangengenomen IS strijders, die Syriërs zijn, worden overgedragen aan Syrië. Voor de anderen (Saoedi’s, Libiërs, Europeanen.) is in Siberië een goede werkverschaffing voorzien bij de bouw van de pijpleiding naar China, op 1000 km afstand van de bewoonde wereld in een gebied vol poolberen. Ontsnappen is niet direct aan te raden.  Met dit werk aldaar kunnen ze het hoofd koel houden en hopelijk hun menselijke waardigheid hervinden.

Tegelijk wil ik hier een reeks overwegingen beginnen over het geweld, vanuit een zo pas overleden cultuurfilosoof, mogelijk de meest originele denker van de laatste eeuw.

Pater Daniël

 

Vrijdag 13 november 2015

“Leven in de brouwerij”

Er komt stilaan weer meer bezoek in ons klooster. In het kader van de vele cursussen en (vak)opleidingen die nu in Qâra georganiseerd worden, gesponsord door een internationale organisatie, zijn er zeventien vrouwen ingeschreven om te leren kaarsen maken en die cursus gaat door in ons klooster. Later volgen nog andere cursussen o.a. om zeep te leren maken. Maandag middag viel de groep van deze eenvoudige moslima’s hier binnen voor een inleiding van anderhalf uur. De fraters hadden enkele video’s van het internet geplukt, waarbij vooral de vervaardiging van kunstig versierde kaarsen de aandacht trok. Ook de geestelijke boodschap ontbrak niet: “Goede mensen zijn als kaarsen die zichzelf offeren om anderen licht te geven!” Daarna werd een bezoek gebracht aan onze kaarsenmachines, die beiden in werking waren dank zij de twee arbeiders die ondertussen het beroep al behoorlijk beheersen. Als klein aandenken kreeg iedere bezoekster een mooi verpakte en versierde kaars mee. Alle vrouwen waren erg tevreden en wij ook. Er zullen genoeg kandidaten zijn om te komen werken en de kaarsen te komen inpakken, als de tijd gekomen is dat de machines op volle toeren draaien en vele duizenden kaarsen per dag kunnen maken. Ondertussen worstelen we helaas dagelijks nog met te veel technische problemen. Deze vrouwen komen echter nog gedurende twee weken terug om onder leiding van twee creatieve zusters voor het vervaardigen van mooie handgemaakte kaarsen. De zusters hebben al een model van kaars gemaakt met O.L.Vrouw er op, wat deze moslimvrouwen enthousiast namaken.

In de loop van de week kwam er nog bezoek: een moslimmeisje van 13 jaar met haar zusje van 3 jaar, beiden aan hun lot overgelaten. Het oudere meisje draagt als een echte moeder zorg voor haar jonger zusje. Ze speelden met de andere kinderen en waren ook samen aanwezig in de eucharistie. Toevallig was de kleine Fadia (bijna 3 j) die het grootste deel van haar leven hier heeft doorgebracht ook op bezoek. In de kerk komt ze achter aan mijn kazuifel trekken totdat ik haar opneem en het altaar laat kussen. De tweede avond vierden de zusters de verjaardag van het oudste meisje met een gebakje. Het meisje kreeg felicitaties van alle kanten. Ze weende en zei spontaan: “Ik houd ook van Jezus”. Ze hebben maar één verlangen, nl. dat ze hier in de gemeenschap mogen blijven. Iedereen van ons zal hen graag opnemen, zo lang het nodig is. Hiervoor moeten echter nog enkele moeilijkheden overwonnen worden, ook van de kant van de familie. En dit is maar een van de zo vele verlaten kinderen, waarvoor we opvang willen voorzien hetzij binnen, hetzij rond het klooster. Ondertussen zal dit meisje met haar zusje regelmatig terugkeren totdat de moeilijkheden opgelost zijn en ze hier mogen opgevangen worden.

Rabo weigert geld wegens “Mar Yakub”

De Nederlandse Rabobank heeft geweigerd geld door te storten wegens de vermelding van de naam van ons klooster “Mar Yakub”. Op zich geen drama. Er zijn nog wel andere wegen om geld over te maken. Wel is dit een onrustwekkend teken. Terroristen kunnen vrij financies en wapens ontvangen, een klooster dat nu een van de meest efficiënte humanitaire hulpverleningen organiseert (dank zij jullie en vele weldoeners!) voor de lijdende Syrische bevolking, moet geblokkeerd worden. Een familielid van een van onze mensen die nu in Duitsland is, laat ons weten dat een hele groep als “Syrische vluchtelingen” onderdak kreeg, terwijl er in werkelijkheid geen enkele Syriër bij is. Het zijn Saoedi’s, Libiërs…Maakt dit deel uit van het plan om Europa helemaal te islamiseren en al wat christelijk is uit te bannen?

In Nederland konden vier minibusjes aangeschaft worden die naar Antwerpen zullen verzonden worden om vandaar naar Syrië overgebracht te worden. Deze minibusjes zijn dringend nodig en zullen hier aangepast worden om als ziekenwagen te dienen, als een soort ambulance. Immers, de “gematigde” en minder gematigde rebellen viseren vooral ambulances, die ze in brand steken of schieten. De helft van het medisch personeel is al lang vermoord en de helft van de ziekenhuizen en hospitalen verwoest. Daarom ook de kostbare “hospitainers” (mobile hospitalen) die moeder Agnes-Mariam al met edelmoedige hulp van velen, op verschillende plaatsen heeft kunnen bezorgen. Op dit ogenblik is er nog nood aan 5.000 €. Het is voor de verzending van nog een container (1.800 €) en de vier minibusjes die blijkbaar goedkoper afzonderlijk verzonden worden dan met twee containers (elk 600 + 200 €, vier maal = 3.200 €).

Wie wil ons aan deze 5.000 € helpen en zo creatief protesteren tegen Rabo en andere rabiate bestrijders van de humanitaire hulpverlening in Syrië? Hartelijk dank! (IBAN BE 32-068-2083244-02  BIC GKCCBEBB;    Abdijlaan 16,  B-2400 MOL-POSTEL –  Belfius, Pachecoln 44, BRUSSEL).

Wat er echt in Syrië gebeurt?

Een goede vriend uit Vlaanderen stuurt mij een interview dat Aletheia op 9 november 2015 organiseerde met Dana, een Syrische studentin (26 jaar) aan de universiteit van Damascus. Uit deze onverdachte bron komt precies hetzelfde als wat wij al jaren schrijven: de ellende van de onrechtvaardige oorlog tegen Syrië, zijn regering en zijn volk, het moorden en verwoesten door de “gematigde” vrienden van het westen en hun bondgenoten, als steun aan de fanatieke groepen. Zij willen niet dat Syrië als vrij, onafhankelijk land harmonieus verder leeft. Zo graag had Dana later haar studies voltooid in Frankrijk maar die droom is vervlogen. Van de Franse politiek kan ze niets goeds meer verwachten. De Russen daarentegen, zo zegt ze, geven het volk werkelijk steun en hoop..

De bazen van de NAVO

“Wie zijn de eigenlijke bazen van de NAVO”? Dat was de vraag die onze vriend Webster Tarpley behandelde op een van de manifestaties tegen de oorlog en tegen de NAVO die nu in Italië gehouden worden (http://www.pandoratv.it/?p=4610).  Tarpley is een Amerikaans historicus en journalist, die een biografie schreef over een paar Amerikaanse presidenten (‘niet geautoriseerd’ voegt hij er laconiek aan toe). Hij is ook een overtuigd christen die vecht voor waarheid en rechtvaardigheid. We vroegen hem eens of hij niet bevreesd is voor zijn leven omdat hij zo helder het onrecht in de hoogste rangen aanklaagt. “Och, was zijn antwoord, ik ben een vrije Amerikaan en ze kunnen me alleen maar vermoorden’. Zelfs wie weet dat de NAVO nu een geld verslindende en vooral verwoestende oorlogsmachine geworden is, zal nog schrikken bij het horen van zijn uitleg. Hij voert een tiental figuren op, Amerikaanse generaals en anderen, allemaal specialisten putschisten, nauw bevriend met het georganiseerd wereldterrorisme, klaar om op een wenk van Amerika gelijk welk land dat nog onafhankelijk wil blijven, in de gewenste chaos te storten. Neen, dit is echt niet om ongemerkt te laten verder gaan.

Samen zorg dragen voor de religieuze rijkdom van het volk

http://www.pandoratv.it/?p=4654

De hele Atlantische pers is er nu op uit om al het kwaad dat kan gevonden of verzonnen worden, aan Rusland en zijn leiders toe te schrijven. Michael Jabar Carley, prof geschiedenis te Montréal en eminent kenner van Rusland heeft uit de doeken gedaan hoe de mainstream media de misdaden van het westen in de schoenen van Rusland blijven schuiven. (Les médias dominants et l’Ours russe, réseau voltaire, 9 nov. 2015). Hoe lang zal dit absurde spel verder gaan? De Syriërs weten ondertussen wel beter. Sinds de Russische tussenkomst zijn er al meer dan één miljoen Syriërs teruggekeerd naar hun land, volgens de gegevens van de VN, aldus Aleksey Meshkov, Russisch viceminister van buitenlandse zaken. Had je dit al vernomen uit ons nieuws? Of is het vluchtelingenprobleem plots geen prioriteit meer? Ziehier nog iets positiefs over Rusland.

Op 4 november werd het feest gevierd dan de icoon van O.L.V. van Kazan. Dit is tevens voor Rusland de dag van de nationale eenheid. Patriarch Cyril en president Vl. Poetin openden samen in Moskou de 15e tentoonstelling en tegelijk het forum: “Het orthodoxe Rusland. Mijn geschiedenis. Van de grote omwentelingen tot de grote overwinning”. De president drukte zijn dankbaarheid uit om de samenwerking van religieuze en burgerlijke instanties, die het besef levendig houden van de geestelijke bronnen van het land. De patriarch was nog duidelijker. Hij stelde dat Rusland zijn identiteit niet zal verloochenen op het ogenblik dat zovele Europese landen hun eigenheid aan het verliezen zijn. “Aan allen die ons vijandig gezind zijn zeggen wij: ‘Laat ons gerust, wij worden bescherm door de Moeder Gods’”. Hij herinnerde aan de betekenis en geschiedenis van de icoon. In februari 1917 zag Evdokia Adrianova Rostopchina in een droom O.L.Vrouw die haar vertelde dat er in het dorp Kolomenskoïe in een witte kerk in de kelder een zwarte icoon verborgen zat. Met de priester Nicolas zocht ze en vond inderdaad de icoon, die zorgvuldig gereinigd werd. Voor de komst van de troepen van Napoleon was de icoon verborgen in het zusterklooster van Voznessenski in Moskou. Tsaar Nicolas II deed troonsafstand ten voordele van zijn broer en had Rusland toegewijd aan Maria. Deze icoon wordt de “Soevereine” genoemd. In haar rechter hand heeft ze een scepter en in haar linker een wereldbol. Op haar hoofd draagt ze een gouden kroon. Ze draagt een purperen kleed met een rode mantel en zit op een troon. Ze heeft alle eretekens van de tsaar. De Russen begrijpen en aanvaarden dat de tsaar weg is, maar dat Maria als “Soevereine Koningin” gebleven is. Zij wordt zo ook vereerd. Als sommige vrome mariale gelovigen uit het “christelijk westen” menen ons te moeten waarschuwen voor de zogenaamde duivelse invloed van Rusland en zijn leiders, kunnen ze beter ijveren opdat hun voorbeeld nagevolgd zou worden (http://lesalonbeige.blogs.com/my_weblog/2015/11/poutine-honore-la-vierge-de-kazan.html).

Het wereldgebeuren: een chaos van toenemend geweld (I)

Vanaf de jaren ’70 konden we in Vlaanderen (en omstreken!) duidelijk een toenemende agressie waarnemen, samen met allerlei vormen van verslaving. Vooral nam de depressie snel toe. De kwade driehoek van agressie, obsessie, depressie. Het aantal zelfdodingen bleef stijgen. Vele mensen konden geen zin meer geven aan hun leven. Er heerste een soort geestelijke leegte, “existentiële frustratie” genaamd. Was voorheen een klein percentage van de bevolking scrupuleus, nu leek depressie zich als een epidemie verspreid te hebben. Van het ene uiterste in het andere. Wie vreest altijd in overtreding te zijn, fouten te maken, te zondigen, wordt scrupuleus. Wie meent dat hij alles mag en dat er geen morele normen bestaan, mist de vuurtoren van zijn leven en wordt depressief.

Wanneer we het hele wereldgebeuren overzien, stellen we vast dat het eigenlijk een chaos is van steeds maar toenemend geweld. In bepaalde landen en regio’s is het bijzonder dramatisch, maar toch is er ook elders, zoals in Europa en Amerika een vloedgolf van geweld, die maar blijft aanzwellen. Over de diepere oorzaak van het kwaad en hoe we daarvan bevrijd kunnen worden, willen we nu het originele gedachtegoed van een belangrijk denker raadplegen. Neen, het gaat niet om enkele wereldvreemde redeneringen. Het heeft allemaal te maken met het huidige toenemende geweld in de wereld en het niet begrijpen en beleven van de Evangelische boodschap. We hopen dit later geleidelijk duidelijk te maken. Hier nu alleen maar een portret van de man.

Een autodidact met een boeiende visie

Op 4 november overleed Réné Girard op 91 jarige leeftijd in Stanford waar hij professor was geweest. Hij is een van de moderne denkers en schrijvers wiens gedachtegoed ik al decennia lang intens heb gevolgd en gewaardeerd. Hoewel hij tijdens zijn leven in zijn eigen land, Frankrijk, niet hoog werd aangeslagen, afgezien van zijn opname in de Accadémie Française, wordt hij er nu plots geprezen als een van de meest originele denkers van de laatste eeuw en als “een nieuwe Darwin”. Mgr. Robert Barron, hulpbisschop van Los Angeles noemt hem zelfs een kerkvader.

Geboren in Avignon uit een klassiek Frans christelijk gezin (moeder katholiek, royalist, vader antiklerikaal en republikein) heeft hij vele jaren (van zijn 12 tot 38 jaar) de Kerk verlaten om daarna een overtuigd katholiek te worden. Van het klassiek onderwijs in scholen en universiteit heeft hij, naar eigen bewering, niet veel opgestoken. Wat hij leerde, kwam van zijn ouders en van zichzelf. Hij is een echte autodidact. Als kind leerde hij zelf al lezen en schrijven. Zoals zijn vader, die conservator was van het “palais des Papes” heeft hij uiteindelijk dan maar “l’Ecole des Chartes” gevolgd en er het diploma van archivaris-paleograaf behaald. Hij wou weg uit Frankrijk en zag de kans om in Amerika assistent Franse taal te worden aan de universiteit van Indiana. Om ooit enige plaats te krijgen moest hij echter een doctoraat maken. Hij zou eens onderzoeken hoe de Amerikanen dachten over Frankrijk tijdens WO II. Hij schreef naar de Franse ambassade om te vragen of ze daarover documentatie hadden. Lange tijd vernam hij niets tot op een moment dat er zulk en massa informatie werd afgeleverd dat het grootste werk voor een doctoraat al gemaakt was. Je moet maar geluk hebben. Eigenlijk interesseerde hij zich aan niets anders dan aan literatuur. Hij las de grote werken van de wereldliteratuur (Cervantes, Proust, Dostoïevsky, Shakespeare…). Daarmee trachtte hij “een geschiedenis van het verlangen” op te maken. Van de literatuur is hij zo in de antropologie terecht gekomen en zijn eigen originele visies ontwikkeld op gebied van antropologie, archeologie, etnologie en zelfs Bijbelverklaring. Algemeen aanvaardde wetenschappelijke opvattingen haalt hij van hun voetstuk zonder dat iemand tot heden in staat is hem deskundig te weerleggen. Terwijl Griekse mythen nog steeds niet in vraag mogen gesteld worden, toont hij aan dat ze blind zijn voor de onschuld van hun slachtoffers en zich plaatsen aan de kant van de moordenaars. De Griekse democratie was in feite een aristocratie zegt hij, gebouwd op slaven. Noch Plato, noch Aristoteles hebben de slaven als slachtoffers erkend. En het Romeinse Rijk was een sacrale monarchie, gebouwd op de collectieve moord van Cesar. Het onderbewuste van S. Freud als een soort “zwarte doos”, gooit hij in de vuilbak en noemt Freud zelf een merkwaardig mengsel van verblinding en intuïtie, die nooit de betekenis van de “zondebok” in de maatschappij heeft begrepen. Heftig kant hij zich tegen de verheerlijking van de zogenaamde “gemobiliseerde massa” van J.P. Sartre en meteen ontmaskert hij de zogenaamde vrijheid van het atheïstisch individualisme als een illusie.

Meer dan drie decennia geleden vroeg ik eens aan een van onze meest gezaghebbende Vlaamse filosofen wat hij van René Girard dacht. “Ik kan zijn redeneringen niet bijtreden”, antwoordde hij en voegde er aan toe: “Als René Girard gelijk heeft, hebben wij allemaal ongelijk”. Dat maakte op mij helemaal geen indruk. . Ondertussen blijkt het ook zover te zijn. Toch is het ook wat overdreven. Wetenschappers hebben op verschillende terreinen bepaalde vaststellingen gedaan, maar R. Girard heeft er een samenhangende verklaring voor gegeven en een aantal vraagtekens beantwoord. Volgende keer iets over zijn eerste grote ontdekking. Glorie en eer aan de Vader, de Zoon en de heilige Geest.

Pater Daniël

P.S. Inmiddels werd het artikel “Synode 2015:  Renewal of the Christian Doctrine and the Life of the Family” op de website  maryakub.net geplaatst.

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne

One Comment to “Pater Daniël in Syrië: Wat er echt in Syrië gebeurt? De bazen van de NAVO. Overweging over geweld.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: