Een banale brief – André-Jozef Léonard

Een banale brief

Uit; Pastoralia, februari 2015, nummer 2.


In december waren sommige media ontroerd te vernemen dat ik op zes mei een brief zal schrijven aan de Heilige Vader om mijn taak van aartsbisschop van Mechelen-Brussel ter beschikking te stellen. Al die emoties waren totaal overbodig, want dit jaar zullen ongeveer honderd bisschoppen een gelijkaardige brief schrijven naar aanleiding van hun 75ste verjaardag, zoals dat voorzien is door het kerkelijk recht (can. 401 § 1). Het komt alleen de paus toe om dit ontslag te aanvaarden of te weigeren.

Omdat gewone nieuwsberichten niet interessant zijn voor de media, hebben sommigen die toekomstige brief willen interpreteren als een duidelijk teken van ontmoediging of teleurstelling of zelfs als de uitdrukking van onenigheid met paus Franciscus! Wat een verbeelding …

Sommige journalisten vroegen me of ik hoopte dat mijn mandaat enkele jaren zou verlengd worden, zoals dat voor aartsbisschoppen dikwijls het geval was onder de pontificaten van Johannes Paulus II en Benedictus XVI. Ik heb geantwoord dat ik dat niet hoopte. De hoop van een christen en van een priester richt zich immers op iets veel belangrijkers dan de verlenging van zijn mandaat. Men heeft daaruit geconcludeerd dat ik niet hoop op een verlenging en dat ik onmiddellijk mijn ontslag wil krijgen. Alsof de zin ‘Ik hoop niet dat .. .’ synoniem is van ‘Ik hoop van niet .. .’. Welnu, de hoop van een christen en van een priester is niet zozeer om snel met pensioen te kunnen gaan dan wel om lang actief te blijven in zijn zending. Maar ik constateer dat media mensen niet echt uitblinken in logica, ook al hebben ze van taal en woorden hun beroep gemaakt …

Om kort te zijn: ik vraag aan mijn confraters en aan de gelovigen van het bisdom om zich niet te laten meeslepen in ongegronde veronderstellingen. Wat ik vooral hoop – in deze en in tal van andere kwesties – is dat de wil van God zich in mijn leven zou verwezenlijken en dat ik voldoende vrij zou zijn om met een gelijkmoedig hart de beslissing van de Heilige Vader, welke die ook zal zijn, te aanvaarden. De rest is onbeduidend en tijdverlies.

Op dat vlak apprecieer ik enorm de woorden van paus Franciscus die zijn confraters, kardinalen, bisschoppen en priesters eraan herinnert dat ze noch eeuwig noch onvervangbaar zijn, waarbij hij elke geest van carrièrisme en menselijke ambitie ontmoedigt bij bedienaren van de Heilige Kerk. Wie oren heeft hij luistere!

Tot slot: tot het ogenblik dat mijn ambt in Mechelen-Brussel zal eindigen, zal ik me met al mijn krachten inzetten voor mijn taak, met hetzelfde enthousiasme en dezelfde dankbaarheid als vandaag. En wanneer het ogenblik aanbreekt om van elkaar afscheid te nemen, zal ik mijn priesterschap – voor de tijd die me op deze aarde zal resten – met dezelfde ingesteldheid en dezelfde hoop beleven.
+ André-Jozef Léonard Aartsbisschop van Mechelen-Brussel


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: